Ghost Story 2026: దయ్యం ఉందనుకున్న ఇంట్లో అసలు జరిగింది ఏమిటి?
Ghost Story 2026: భయపెట్టిన శబ్దాలు, తెల్లటి ఆకారం… చివరికి దయ్యం ఎక్కడుంది?
ఆ ఇంట్లో దయ్యం ఉందట!
టీకొట్టుముందు బైక్ ఆపాడు రమేశ్..
“ఆ ఇంటి దగ్గరకు అర్ధరాత్రి పన్నెండు దాటాక వెళ్లొద్దు…”
రమేష్ బైక్ ఆపగానే ఎదురుగా ఉన్న టీ కొట్టు వాడు హెచ్చరించాడు.
“ఎందుకు?” ప్రశ్నించాడు రమేశ్.
“అక్కడ దయ్యం తిరుగుతుందట!” భయపడుతూ…కాస్త భయపెడుతూ చెప్పాడు టీకొట్టువాడు.
ఆ మాట వినగానే రమేష్ “దయ్యమా? ఈ కాలంలో కూడా ఇవన్నీ నమ్ముతారా?” ఒకింత హేళనగా, ఆశ్చర్యంగా తేలిగ్గా నవ్వాడు.
ఆ మాట విని టీ కొట్టు వాడు నవ్వలేదు.
“నమ్మకపోతే… ఈ రాత్రి వెళ్లి చూసి రా!” మరింత సీరియస్ గా చెప్పాడు.
టీకొట్టువాడి మాటను రమేష్ సరదాగా తీసుకున్నాడు.

బైక్ నడుపుతున్న రమేశ్ కి పదే పదే టెకొట్టువాడికీ తనకూ మధ్య జరిగిన అదే సంభాషణ గుర్తుకొస్తోంది…ఎందుకంటే….
తానిప్పుడు ఆ దారిలోనే వెళ్ళాలి.
నగరానికి కొంచెం దూరంగా… ఉన్న పాత రహదారి అది పాత రహదారి అని ఎందుకనాల్సివచ్చిందంటే, ఆ దారిగుండా దాదాపు ఎవ్వరూ ప్రయాణించరు. ఆ దారిపక్కనే ఒకప్పుడు అక్కడ పెద్ద ఇల్లు ఉండేదట. ఇప్పుడు మొండి గోడలు మాత్రమే మిగిలాయి. కిటికీలు పగిలి పోయాయి. పెరట్లో పెద్ద మర్రిచెట్టు జడలు విప్పుకున్న దయ్యంలా…చుట్టూ దట్టమైన పొదలు. పైకి కనిపించే దృశ్యం ఇదయితే, ఆ ఇంటి గురించి ఊరిలో వినిపించే కథలెన్నో..
“అర్ధరాత్రి కిటికీలో నుండి తెల్లటి చీర కనిపిస్తుంది.” ఒకరి అనుభవం…
“ఎవరో లోపల నుంచి తలుపు కొడతారు.” మరొకరి భయం.
“కొన్నిసార్లు పిల్ల ఏడుపు వినిపిస్తుంది.” ఇంకొకరి ప్రచారం.
“ఆ ఇంటికి దరిదాపుల్లో బైక్ కానీ, కారు కానీ ఆపినా, ఆగిపోయినా.. తిరిగి స్టార్ట్ కాదు.”
వింటున్నకొద్దీ కథలకు అంతేలేదు…
అందరితో బాటు రమేష్ కూడా ఈ కథలు విన్నడుగానీ, ఇవన్నీ ఊరి భయాలేనని అనుకున్నాడు.
కానీ, అది, రాత్రుళ్ళు ఆ దారిగుండా ప్రయాణించే అవసరం రానంత వరకు…
అతను ఆలోచనల్లో ఉండగానే…అతని బైక్ ఆ ఇంటి దగ్గరకు వచ్చింది. అప్పుడు సమయం సరిగ్గా….పదకొండు గంటల నలభై ఐదు నిముషాలు.
అప్పుడే…**టక్… టక్… టక్…**అనే శబ్దం వినిపించింది. రమేష్ అప్రయత్నంగా బ్రేక్ వేశాడు. చుట్టూ చూశాడు. ఎవరూ లేరు.మళ్లీ…**టక్… టక్…**ఈసారి శబ్దం ఇంటి లోపల నుంచి వచ్చినట్టుగా అనిపించింది.
అతని గుండె వేగంగా కొట్టుకుంది. తనను తాను సముదాయించుకున్నాడు.బైక్ స్టార్ట్ చేయబోతుండగా…పాత ఇంటి పై అంతస్తులోని కిటికీ ఒక్కసారిగా తెరుచుకుంది. **క్రీచ్…**రమేష్ గుండె ఒక్క క్షణం ఆగినట్టయింది.కిటికీలో…తెల్లగా ఏదో కనిపించింది.అచ్చు మనిషి ఆకారంలా! అది అటూ ఇటూ కదులుతోంది. రమేష్ బైక్ను స్టార్ట్ చేయడానికి ప్రయత్నించాడు.ఒక్కసారి…రెండుసార్లు…మూడుసార్లు…బైక్ స్టార్ట్ కాలేదు. అప్పటికే ఆ తెల్లటి ఆకారం మాయమైంది. అదే సమయంలో తన వెనుక నుంచి ఎవరో మెల్లగా పిలిచినట్టు అనిపించింది.
“రమేష్…”
అతను ఉలిక్కిపడి వెనక్కి తిరిగాడు. ఎవరూ లేరు. “రమేష్…” ఈసారి స్పష్టంగా వినిపించింది.
అతని చేతులు వణికాయి. అప్పుడే బైక్ ఒక్కసారిగా స్టార్ట్ అయింది. రమేష్ వెనక్కి చూడకుండా అక్కడి నుంచి దూసుకెళ్లిపోయాడు. మరుసటి రోజు ఉదయం అతను జరిగిన విషయాన్ని టీ కొట్టు దగ్గర చెప్పాడు.
అక్కడున్న వాళ్లంతా ఒకరి ముఖం ఒకరు చూసుకున్నారు.
“చూశావా!” “మేము ముందే చెప్పాం!” “ఆ ఇంట్లో ఉన్నది మామూలు దయ్యం కాదు!”
అప్పటికే ఈ కథ ఊరంతా పాకిపోయింది. రమేష్ను దయ్యం పిలిచిందట! మూడో రోజుకే విషయం మరింత వ్యాపించింది.
“దయ్యం రమేష్ పేరు పెట్టి మూడుసార్లు పిలిచిందట!” “తెల్లటి చీరలో ఒక మహిళ కనిపించిందట!”
“బైక్ కూడా దయ్యమే ఆపిందట!” కానీ రమేష్కు మాత్రం ఒక విషయం అర్థం కాలేదు.
తాను విన్న శబ్దం నిజంగా దయ్యం గొంతేనా? ఆ తెల్లటి ఆకారం నిజంగా మనిషేనా? లేక…తన భయమే వాటికి రూపం ఇచ్చిందా? కొన్ని రోజుల తర్వాత ఒక జర్నలిస్టు ఆ ఇంటి గురించి తెలుసుకోవడానికి అక్కడికి వెళ్లాడు.
అతనితో పాటు ఒక ఫొటోగ్రాఫర్, ఒక ఎలక్ట్రీషియన్ కూడా వెళ్లారు.
ఇంటిని పరిశీలిస్తుండగా పై అంతస్తు కిటికీ దగ్గర వారికి ఒక పాత తెల్లటి వస్త్రం కనిపించింది. అది గాలికి ఊగుతోంది.
అంతే. దూరం నుంచి చూస్తే అది నిజంగానే మనిషి ఆకారంలా కనిపిస్తోంది. “అయితే రమేష్ చూసింది ఇదేనా?” అని జర్నలిస్టు అడిగాడు. “అవకాశం ఉంది” అన్నాడు ఫొటోగ్రాఫర్. తర్వాత వారు ఇంటి లోపలికి వెళ్లారు.
టక్… టక్… అదే శబ్దం మళ్లీ వచ్చింది. అందరూ ఒక్కసారిగా ఆగిపోయారు. ఎలక్ట్రీషియన్ నవ్వుతూ గోడ దగ్గరకు వెళ్లాడు. అక్కడ పాత ఇనుప కిటికీ ఉంది. గాలి వీచినప్పుడల్లా అది గోడకు తగులుతోంది. టక్… టక్… టక్…
“ఇదే ఆ శబ్దం.” ఇక మిగిలింది రమేష్ విన్న గొంతు. వారు బయటకు వచ్చారు. ఆ ఇంటి పక్కనే ఒక పాత లౌడ్స్పీకర్ తీగ కనిపించింది. గాలి బలంగా వీచినప్పుడు తీగ ఒక ఇనుప స్తంభానికి తగులుతోంది. దాని వల్ల ఏర్పడిన శబ్దం కొన్ని సందర్భాల్లో మనిషి గొంతులా వినిపిస్తోంది. అంతేకాదు…రమేష్ ఆ రాత్రి చాలా అలసిపోయి ఉన్నాడు.
చీకటి. ఒంటరి రహదారి. దయ్యం కథలు ముందే విన్న మనసు. కిటికీలో కదులుతున్న తెల్లటి వస్త్రం. బైక్ వెంటనే స్టార్ట్ కాకపోవడం. గాలి శబ్దాలు…ఇవన్నీ కలిసి అతని మెదడులో ఒక కథను అల్లుకున్నాయి. “రమేష్…”
అది నిజంగా ఎవరో పిలిచిన గొంతు కాకపోవచ్చు. భయంతో ఉన్న మెదడు అస్పష్టమైన శబ్దాలను తనకు తెలిసిన అర్థాల్లోకి మార్చుకోవచ్చు. అతను దయ్యాన్ని చూడలేదు. అతని కళ్లకు కనిపించిన కొన్ని అస్పష్టమైన దృశ్యాలను…
అతని భయమే దయ్యంగా మార్చింది. అయితే ఊరు మాత్రం ఆ కథను వదల్లేదు. ఎందుకంటే- నిజం కంటే…
భయపెట్టే కథ చాలా ఆసక్తికరంగా ఉంటుంది. ఒకరు “తెల్లటి వస్త్రం కనిపించింది” అన్నారు. మరొకరు “దయ్యం నిలబడి ఉంది” అన్నారు. మూడో వ్యక్తి “రమేష్ పేరు పెట్టి పిలిచింది” అన్నారు. అలా ఒక చిన్న సంఘటన…
కొద్దిరోజుల్లో ఒక పెద్ద దయ్యం కథగా మారిపోయింది. చివరికి ఆ పాత ఇంటికి తాళం వేసినా… దయ్యం మాత్రం అక్కడే ఉంది. ఎక్కడంటే? ఆ ఇంట్లో కాదు. మనుషుల ఊహల్లో. ఎందుకంటే మనం అర్థం చేసుకోలేని శబ్దానికి ఒక కథ వెతుకుతాం. చీకట్లో కనిపించని వస్తువుకు ఒక ఆకారం ఇస్తాం. భయపడినప్పుడు మన మెదడు అసంపూర్ణ సమాచారాన్ని పూర్తి చేస్తుంది. అక్కడే… భూతం పుడుతుంది. బహుశా దయ్యాలు మనం ఊహించినంతగా చీకటి ఇళ్లలో తిరగకపోవచ్చు. కానీ…మన భయాల్లో మాత్రం అవి చాలా కాలం బతుకుతాయి. అందుకే ఆ ఇంటి గురించి ఇప్పటికీ ఊరిలో ఎవరైనా అడిగితే టీ కొట్టు వాడు ఒకటే మాట చెబుతాడు— “రాత్రి అక్కడికి వెళ్లొద్దు…”
అతని మాటల్లో ఈసారి భయం లేదు. చిన్న నవ్వు మాత్రమే ఉంది. ఎందుకంటే అతనికి అసలు విషయం తెలుసు.
ఆ ఇంట్లో దయ్యం లేదని కాదు…ఆ ఇంటికి దయ్యం ఉందనే కథే ఇప్పుడు అక్కడి పెద్ద దయ్యం!
click here to read more
click here to read ఇంట్లో చిన్నారులకు దాగి ఉన్న ప్రమాదాలు.. మీ బిడ్డ సురక్షితమేనా?
Ghost Story 2026Ghost Story 2026Ghost Story 2026



