10 Minutes for Parents: పెద్దవాళ్లు నిజంగా ఏమి కోరుకుంటారు?
10 Minutes for Parents : వృద్ధాప్యంలో తల్లిదండ్రులకు అత్యంత అవసరం ప్రేమా? లేక డబ్బా?
ఒక ఆదివారం ఉదయం…
ఇంట్లో అందరూ ఉన్నారు. కొడుకు ల్యాప్టాప్ ముందు కూర్చుని ఆఫీస్ పని చేస్తున్నాడు. కోడలు వంటగదిలో పనుల్లో బిజీగా ఉంది. మనవడు మొబైల్లో గేమ్ ఆడుతున్నాడు. ఇంట్లో మనుషులు ఉన్నారు… మాటలు మాత్రం లేవు.
హాల్లో కుర్చీలో కూర్చున్న తాతయ్య నెమ్మదిగా గడియారం వైపు చూశాడు. అమ్మమ్మ ఒకసారి కొడుకు గదివైపు చూసింది. “ఏదైనా మాట్లాడదామా?” అనిపించింది. కానీ వాళ్లిద్దరూ బిజీగా ఉన్నారని తెలిసి మళ్లీ మౌనంగా టీవీ ఆన్ చేశారు.
ఆ రోజు సాయంత్రం మనవడు స్కూల్ నుంచి తెచ్చిన డ్రాయింగ్ చూపించడానికి తాతయ్య దగ్గరకు వచ్చాడు. ఆ చిన్నారి రెండు నిమిషాలు మాట్లాడగానే తాతయ్య ముఖంపై చిరునవ్వు విరిసింది. ఆ రోజు మొత్తం ఆయనకు దొరికిన నిజమైన ఆనందం… ఆ రెండు నిమిషాలే.
ఇది ఒక ఇంటి కథ మాత్రమే కాదు… నేడు వేలాది కుటుంబాల వాస్తవం.
ఈ రోజుల్లో దాదాపు ప్రతి ఇంట్లో భార్యాభర్తలు, ఒకరో ఇద్దరో పిల్లలు… అంతే. పెద్దవాళ్లు అంటే భర్త లేదా భార్య తల్లిదండ్రులు. వయసు మీద పడింది. ఉద్యోగ విరమణ అయింది. కొందరికి ఆరోగ్య సమస్యలు కూడా ఉంటాయి.
ఇక ఇంట్లోని యువ దంపతులు ఇద్దరూ ఉద్యోగస్తులైతే పరిస్థితి మరింత మారిపోతుంది. ఉదయం నుంచి రాత్రి వరకు పని, ట్రాఫిక్, మీటింగ్లు, టార్గెట్లు… ఇలా రోజంతా పరుగులు. పెద్దవాళ్లకు కావాల్సిన మందులు తెప్పిస్తారు. సమయానికి భోజనం పెడతారు. వైద్య పరీక్షలు చేయిస్తారు. అవసరమైన ఖర్చులు కూడా చూసుకుంటారు.
అయినా… ఇంట్లో పెద్దవాళ్లు ఎందుకో అలిగినట్టుగా, ఏదో గొణుక్కుంటున్నట్టుగా, మనసులో బాధ పెట్టుకున్నట్టుగా కనిపిస్తుంటారు.
అప్పుడు చిన్నవాళ్ల మనసులో ఒక ప్రశ్న వస్తుంది.
“ఇంకేం చేయాలి? అన్నీ చేస్తున్నాం కదా!”
నిజానికి సమస్య అక్కడే ఉంది.
పెద్దవాళ్ల అవసరాలను మనం కేవలం భోజనం, మందులు, డబ్బు వరకు మాత్రమే పరిమితం చేస్తున్నాం. కానీ వృద్ధాప్యంలో శరీరానికి ఎంత ఆహారం అవసరమో… మనసుకు అంతకంటే ఎక్కువ ప్రేమ, ఆదరణ, మాట అవసరం.
ఉద్యోగం ఉన్నంత కాలం రోజంతా మనుషుల మధ్య గడిపిన వారు, రిటైర్ అయిన తర్వాత ఒక్కసారిగా ఒంటరిగా మారిపోతారు. ఒకప్పుడు వారి సలహా కోసం ఎదురుచూసిన వాళ్లు… ఇప్పుడు “తర్వాత మాట్లాడుకుందాం” అంటుంటే వారి మనసు మెల్లగా ఖాళీ అవుతుంది.
వాళ్లకు పెద్ద బహుమతులు అవసరం లేదు.
రోజుకు పది నిమిషాలు పక్కన కూర్చొని మాట్లాడితే చాలు.
“ఈరోజు ఎలా ఉన్నారు?”
“మందులు వేసుకున్నారా?”
“మీ చిన్నప్పటి కథ ఒకటి చెప్పండి.”
అనే మూడు ప్రశ్నలు అడిగినా వారి కళ్లలో వెలుగు కనిపిస్తుంది.
మనవలు, మనవరాళ్లతో కొద్దిసేపు ఆడుకోవడం, పాత జ్ఞాపకాలు చెప్పుకోవడం, కలిసి భోజనం చేయడం… ఇవే వారికి నిజమైన సంతోషం.
మరో ముఖ్యమైన విషయం… పెద్దవాళ్లు తమను కుటుంబానికి భారంగా భావించకూడదు. చాలామంది వృద్ధులు “మా వల్ల మీకు ఇబ్బంది అవుతుందేమో” అనే భయంతో తమ అవసరాలను కూడా చెప్పరు. అలాంటి సమయంలో వారిని నిర్ణయాల్లో భాగం చేయాలి. చిన్న విషయమైనా వారి అభిప్రాయం అడగాలి. “మీరు చెప్పండి” అనే ఒక్క మాట వారికి మళ్లీ తమ విలువను గుర్తు చేస్తుంది.
వృద్ధాప్యం అనేది ఒక వ్యాధి కాదు. ప్రతి మనిషి జీవితంలో వచ్చే సహజమైన దశ. చిన్నప్పుడు మనం నడవడం నేర్చుకునే వరకు తల్లిదండ్రులు మన చేతిని పట్టుకున్నారు. ఇప్పుడు వాళ్లకు వయసు వచ్చినప్పుడు… వారి మనసును పట్టుకోవాల్సిన బాధ్యత మనది.
డబ్బు సంపాదించడం గొప్ప విషయం. కానీ కుటుంబంలోని పెద్దవాళ్ల ముఖంలో చిరునవ్వు తీసుకురావడం అంతకంటే గొప్ప సంపద.
ఎందుకంటే…
వారికి ఖరీదైన బహుమతులు అవసరం లేదు.
అద్భుతమైన ఆస్పత్రులు అవసరం లేదు.
ప్రతిరోజూ కొత్త వస్తువులు కూడా అవసరం లేదు.
వాళ్లు కోరుకునేది ఒక్కటే…
“మా కోసం మీ జీవితంలో కాస్త సమయం ఉందని… మేము ఇంకా ఈ ఇంట్లో అవసరమైన వాళ్లమేనని… ఒకసారి మనస్ఫూర్తిగా చెప్పే ప్రేమ.”
అదే వారికి నిజమైన ఔషధం.
అదే వారి జీవితంలో మిగిలిన రోజులను సంతోషంగా, ప్రశాంతంగా, గౌరవంగా మార్చగల అమూల్యమైన బహుమతి.
click here to read ఏఐ కోసం ఏటా 5 ట్రిలియన్ డాలర్లు.. ప్రపంచం నిర్మిస్తున్నదేంటి?
