Life Lessons 7: చెరువులో అలలు చెప్పే జీవిత సత్యం.. ప్రతి ఒక్కరూ తెలుసుకోవాల్సిన సందేశం
Life Lessons 7: సుఖం, దుఃఖం, విజయం, అపజయం.. అన్నీ తాత్కాలికమే అని నేర్పే జీవన తత్వం
ఒక ప్రశాంతమైన సాయంత్రం. ఊరి చివరనున్న చెరువు గట్టు మీద ఒంటరిగా కూర్చున్నారు. గాలి కూడా నెమ్మదిగా వీస్తోంది. చెరువు నీరు అద్దంలా నిశ్చలంగా ఉంది. ఆ నిశ్శబ్దాన్ని భంగం చేయాలనిపించి, పక్కనే ఉన్న చిన్న రాయిని తీసుకుని నీటిలోకి విసిరారు.
‘టప్’ అని శబ్దం… వెంటనే నిశ్చలంగా ఉన్న నీటిపై గుండ్రంగా అలలు పుట్టాయి. అలా వరుసగా ఒకటి… రెండు… మూడు… ఆ వలయాలు విస్తరిస్తూ చెరువు అంతా కదిలించినట్టే అనిపించాయి. ఆ క్షణంలో మన చేతిలో ఎంత శక్తి ఉందో అని ఆనందంగా అనిపిస్తుంది. మనం విసిరిన చిన్న రాయి ఇంత పెద్ద కదలికను సృష్టించిందని ఒక చిన్న గర్వం కూడా కలుగుతుంది.
కానీ… మరికొన్ని క్షణాల తర్వాత ఆ అలలన్నీ కనిపించవు. చెరువు మళ్లీ మొదటి లాగే ప్రశాంతంగా మారిపోతుంది. మనం విసిరిన రాయి మాత్రం అడుగున ఎక్కడో పడి ఉంటుంది. పైకి మాత్రం ఏ మార్పూ కనిపించదు.
“ఇదేనా మన బలం?” అనిపించి ఈసారి ఇంకాస్త పెద్ద రాయిని విసురుతాం. అలలు మరింత పెద్దగా వస్తాయి. కానీ ఫలితం మాత్రం అదే. కొద్దిసేపటికే నీరు మళ్లీ నిశ్చలంగా మారిపోతుంది.
ఈ చిన్న దృశ్యంలోనే జీవితం మొత్తం దాగి ఉంది.
మన జీవితంలో కూడా సుఖాలు, కష్టాలు, విజయాలు, అపజయాలు… ఇవన్నీ ఆ చెరువులో పుట్టే అలల్లాంటివే. అవి వచ్చినప్పుడు ప్రపంచమంతా మారిపోయినట్టే అనిపిస్తుంది. కానీ కాలం గడిచేకొద్దీ అవన్నీ క్రమంగా కరిగిపోతాయి.
పరీక్షలో ఫెయిల్ అయిన విద్యార్థికి ఇక జీవితమే ముగిసిపోయినట్టుగా అనిపిస్తుంది. ఉద్యోగం కోల్పోయిన వ్యక్తికి ఇక తనకు భవిష్యత్తే లేదనిపిస్తుంది. వ్యాపారంలో నష్టం వచ్చిన వారికి అంతా చీకటిగా కనిపిస్తుంది. ఒక ప్రేమ విఫలమైనా, ఒక చిన్న అపజయం ఎదురైనా చాలా మంది తీవ్ర నిరాశలోకి వెళ్లిపోతున్నారు.
ఎందుకంటే… ఆ క్షణంలో కనిపిస్తున్న అలలే జీవితమంతా అనుకుంటున్నారు.
కానీ నిజం అలా కాదు.
ఈరోజు మనల్ని ఏడిపిస్తున్న సమస్య… మరో ఏడాది తర్వాత గుర్తుకే రాకపోవచ్చు. ఈరోజు నిద్ర పట్టనివ్వని కష్టం… కొన్నాళ్ల తర్వాత ఒక అనుభవంగా మాత్రమే మిగిలిపోవచ్చు. కాలం అనే గొప్ప ఔషధం చాలా బాధలను నిశ్శబ్దంగా కరిగించేస్తుంది.
అదే విధంగా సంతోషాల విషయంలో కూడా మనం తరచూ పొరబడుతుంటాం.
కొత్త ఉద్యోగం వచ్చింది… ప్రమోషన్ వచ్చింది… పెద్ద ఇల్లు కట్టుకున్నాం… ఖరీదైన కారు కొన్నాం… సోషల్ మీడియాలో వేలాది మంది అభినందించారు. అంతే… ఇక జీవితమంతా ఇలాగే ఉంటుందని అనుకుంటాం. “నా కష్టానికి ఇదే ఫలితం“, “నా తెలివితేటలే నన్ను ఇక్కడికి తీసుకొచ్చాయి” అనే భావన మెల్లగా అహంకారంగా మారుతుంది.
కానీ విజయాలకు కూడా కాల పరిమితి ఉంటుంది. ప్రతి శిఖరం తర్వాత మరో మెట్టు ఉంటుంది. ప్రతి విజయాన్ని నిలబెట్టుకోవడానికి తిరిగి కొత్తగా కృషి అవసరం. నిలిచి పోయిన నీరు ఎలా పాడైపోతుందో… ఆగిపోయిన ఎదుగుదల కూడా అలాగే క్షీణిస్తుంది.
అందుకే జీవితంలో వినయం ఎంతో అవసరం.
ప్రకృతిని గమనిస్తే ఇదే సత్యం కనిపిస్తుంది. పగలు తర్వాత రాత్రి వస్తుంది. వేసవి తర్వాత వర్షాకాలం వస్తుంది. చెట్టు ఆకులు రాలిపోతాయి. మళ్లీ కొత్త చిగుర్లు వస్తాయి. ప్రకృతి ఎక్కడా ఒకే స్థితిలో ఉండదు. మరి మన జీవితం మాత్రం ఎందుకు ఎప్పుడూ ఒకేలా ఉంటుంది?
మానసిక ఆరోగ్య నిపుణులు కూడా ఒక విషయాన్ని తరచూ చెబుతుంటారు. భావోద్వేగాలను శాశ్వత సత్యాలుగా భావించకూడదు. ఒక రోజు కలిగిన బాధ, ఒక క్షణంలో వచ్చిన ఆనందం… రెండూ కూడా కాలంతో మారిపోతాయి. ఆ క్షణాన్ని దాటి ముందుకు చూడగలిగితే మనసు మరింత బలపడుతుంది.
భగవద్గీతలో కూడా శ్రీకృష్ణుడు అర్జునుడికి ఇదే సందేశం ఇస్తాడు. “సుఖదుఃఖాలను సమానంగా స్వీకరించగలవాడే స్థితప్రజ్ఞుడు” అని చెప్పిన మాటల్లో గొప్ప జీవిత తత్వం దాగి ఉంది. సుఖంలో పొంగిపోకపోవడం, దుఃఖంలో కృంగిపోకపోవడం… ఇవే మానసిక పరిపక్వతకు నిజమైన కొలమానాలు.
నేడు సోషల్ మీడియా యుగంలో ఈ సత్యాన్ని మరింతగా గుర్తుంచుకోవాలి. ఇతరుల విజయాలను చూసి మనల్ని మనం తక్కువగా భావించకూడదు. అలాగే మన విజయాలను చూసి ఇతరులను చిన్నచూపు చూడకూడదు. ప్రతి ఒక్కరి ప్రయాణం వేరు. ప్రతి ఒక్కరి సమయం వేరు.
చెరువులో అలలు ఎంత వేగంగా వచ్చాయో… అంతే వేగంగా మాయమైపోతాయి. జీవితం కూడా అంతే. కష్టం శాశ్వతం కాదు. సుఖం కూడా శాశ్వతం కాదు. మనతో ఎప్పటికీ ఉండేది ఒక్కటే… మన ధైర్యం, మన సహనం, మన వ్యక్తిత్వం.
కాబట్టి జీవితం మనపై రాళ్లు విసిరినా భయపడాల్సిన అవసరం లేదు. మనమే విజయం అనే రాయిని విసిరినా అతిగా గర్వపడాల్సిన పనిలేదు. ఎందుకంటే అలలు వస్తాయి… వెళ్లిపోతాయి. కానీ చెరువు తన ప్రశాంతతను ఎప్పుడూ కోల్పోదు. అలాగే మనిషి కూడా పరిస్థితులకు అతీతంగా తన సమతుల్యతను కాపాడుకున్నప్పుడే నిజమైన విజయాన్ని అందుకుంటాడు.
