RahulGandhiStrategy21: రోడ్డుపై నిరసన నుంచి పార్లమెంట్ వరకు రాహుల్ దూకుడు!

RahulGandhiStrategy21: యువత, కులగణన.. ప్రభుత్వంపై ఒత్తిడి పెంచే ప్లాన్ ఇదేనా?

మోదీ ప్రభుత్వాన్ని ఇరుకున పెట్టేందుకు రాహుల్ కొత్త వ్యూహమా?
ఒకప్పుడు రాహుల్ గాంధీ రాజకీయ శైలి గురించి మాట్లాడేటప్పుడు ఎక్కువగా ఎన్నికల ప్రచారాలు, పాదయాత్రలు, సభలు గుర్తొచ్చేవి. ఇప్పుడు ఆ జాబితాలో మరో విషయం చేరింది—అనూహ్యంగా రోడ్డెక్కడం, యువత సమస్యలను నేరుగా పట్టుకోవడం, పార్లమెంట్‌లోనూ బయటా ప్రభుత్వాన్ని ఒకేసారి ప్రశ్నించడం.
ఆగస్టు 21న ఢిల్లీలో జరిగిన ఘటన అందుకు తాజా ఉదాహరణ.
విద్యార్థుల నిరసన సందర్భంగా పోలీసుల చర్యలో గాయపడ్డాడని చెబుతున్న యువకుడు సాహిల్ లోచబ్‌తో కలిసి రాహుల్ గాంధీ పార్లమెంట్ స్ట్రీట్ పోలీస్ స్టేషన్‌కు వెళ్లారు. ఫిర్యాదుపై ఎఫ్‌ఐఆర్ నమోదు చేయాలని డిమాండ్ చేశారు. అక్కడే ధరణాకు కూర్చున్నారు. ప్రియాంక గాంధీ కూడా ఆయనతో చేరారు. ఒక యువకుడి సమస్యను పార్లమెంట్‌లో ప్రస్తావించడం మాత్రమే కాకుండా, పోలీస్ స్టేషన్ గుమ్మం దగ్గరకు తీసుకెళ్లడం ఈ ఘటనకు రాజకీయంగా మరింత ప్రాధాన్యం తెచ్చింది.
ఇది యాదృచ్ఛికంగా జరిగిన ఒక నిరసనగా చూడాలా? లేక రాహుల్ గాంధీ తన రాజకీయ పద్ధతిని మార్చుకుంటున్నారనే సంకేతంగా చూడాలా?

పార్లమెంట్‌లో ఒక పోరాటం.. బయట మరో పోరాటం

ఈసారి కాంగ్రెస్ వ్యూహం ఒక్క అంశానికి పరిమితం కాలేదు. పేపర్ లీకులు, విద్యార్థుల నిరసనలు, అయోధ్య రామ మందిర విరాళాల వ్యవహారం, డీలిమిటేషన్, ఎన్నికల వ్యవస్థకు సంబంధించిన అంశాలు—వేర్వేరు విషయాలను ప్రభుత్వంపై ఒత్తిడి పెంచడానికి ఉపయోగించాలన్న ప్రయత్నం కనిపిస్తోంది. కాంగ్రెస్ వర్కింగ్ కమిటీ ఇటీవల పేపర్ లీకులు, ‘చందా చోరీ’ అంశాలపై దేశవ్యాప్త ప్రచారం చేపట్టాలని నిర్ణయించింది.
అంటే రాహుల్ గాంధీ ఇప్పుడు కేవలం “ప్రభుత్వం తప్పు చేసింది” అని చెప్పడం దగ్గర ఆగిపోకుండా, ఆ సమస్యతో సంబంధం ఉన్న వర్గాల దగ్గరకు వెళ్లే ప్రయత్నం చేస్తున్నారు.
విద్యార్థులైతే విద్యార్థుల దగ్గరకు. గిరిజన విద్యార్థుల సమస్య అయితే వారితో మాట్లాడటం. మహిళల అంశం వస్తే దానిపై బహిరంగంగా స్పందించడం.
ఇటీవల మహారాష్ట్రలో ఆదివాసీ విద్యార్థుల హాస్టల్ నిబంధనలపై కూడా రాహుల్ గాంధీ ముఖ్యమంత్రి దేవేంద్ర ఫడ్నవీస్‌కు బహిరంగ లేఖ రాశారు.

యువతపై ఎందుకింత దృష్టి?
ఈ ప్రశ్నకు సమాధానం రాహుల్ గాంధీ తాజా రాజకీయ కదలికల్లోనే కనిపిస్తోంది.
ఆగస్టు 22న పుణెలో జరిగిన ‘Chhatron Ki Goonj’ కార్యక్రమంలో ఆయన విద్యార్థులతో మమేకమయ్యారు. ఇటీవల ఆయన రాజకీయ కార్యక్రమాల్లో యువత, ముఖ్యంగా Gen Zతో నేరుగా మాట్లాడే ప్రయత్నం పెరిగిందని విశ్లేషణలు చెబుతున్నాయి.
ఇది ఎందుకు ముఖ్యమంటే, యువత సమస్యలను కేవలం నిరుద్యోగం అనే ఒక పదంలో కుదించలేం. పరీక్షల నిర్వహణ, పేపర్ లీకులు, విద్య, ఉద్యోగాలు, సోషల్ మీడియా, వ్యక్తిగత స్వేచ్ఛ—ఇవన్నీ కలిసిన పెద్ద రాజకీయ ప్రశ్నగా మారుతున్నాయి.
రాహుల్ గాంధీ ఆ అసంతృప్తిని కాంగ్రెస్‌కు అనుకూలమైన రాజకీయ శక్తిగా మార్చుకోవాలని చూస్తున్నట్టుగా కనిపిస్తోంది.

మరి మోదీ ప్రభుత్వానికి ఇబ్బంది ఎక్కడ?

ప్రభుత్వానికి వ్యతిరేకంగా ఒక ఆరోపణ చేయడం పెద్ద విషయం కాదు. దానికి ప్రజల్లో స్పందన రావడమే అసలు విషయం.
అందుకే రాహుల్ వ్యూహంలో సమస్య + బాధిత వర్గం + ప్రత్యక్ష నిరసన అనే మూడు అంశాలు కలిసి కనిపించడం గమనార్హం.
ఉదాహరణకు విద్యార్థుల సమస్యను తీసుకుంటే, అది కేవలం పార్లమెంట్‌లో కాంగ్రెస్ చేసే ప్రసంగంగా మిగలడం లేదు.

విద్యార్థుల నిరసన, పోలీసుల చర్య, గాయపడిన వ్యక్తి, ఎఫ్‌ఐఆర్ డిమాండ్—ఇవన్నీ కలిపి ఒక రాజకీయ కథగా మారుతోంది.
అదే సమయంలో BJP కూడా రాహుల్‌ను వదిలిపెట్టడం లేదు. పార్లమెంట్‌ను స్తంభింపజేస్తున్నారని, చర్చల నుంచి తప్పించుకోవడానికి సభను అడ్డుకుంటున్నారని బీజేపీ నేతలు ఆరోపిస్తున్నారు.
అంటే రాహుల్ వేసే ప్రతి అడుగుకు ప్రభుత్వం వెంటనే రాజకీయ సమాధానం ఇస్తోంది.
అది కూడా ఒక రకంగా రాహుల్ వ్యూహానికి ప్రాధాన్యం పెరిగిందనే సంకేతమే.

కానీ ఒక ప్రమాదం కూడా ఉంది

ప్రతిపక్ష నేతగా ప్రభుత్వంపై ఒత్తిడి తీసుకురావడం ఒక విషయం. ప్రతి అంశాన్నీ వ్యక్తిగత రాజకీయ పోరాటంగా మార్చడం మరో విషయం.
తాజా విశ్లేషణల్లో కూడా రాహుల్ గాంధీ వీధి రాజకీయాలు ఆయనకు కొత్త మద్దతును తెచ్చిపెడుతున్నప్పటికీ, అతిగా ముందుకు వెళ్లడం వల్ల విస్తృత ప్రతిపక్షంలో ఆయనకు ఇబ్బంది కలిగే అవకాశం ఉందని అభిప్రాయాలు వ్యక్తమయ్యాయి.
ఇది ముఖ్యమైన అంశం.

ఎందుకంటే మోదీ–బీజేపీని ఎదుర్కోవాలంటే కాంగ్రెస్ బలం మాత్రమే సరిపోదు. ప్రాంతీయ పార్టీల సహకారం కూడా అవసరం. పార్లమెంట్‌లో ప్రతిపక్షాల ఫ్లోర్ కోఆర్డినేషన్ గురించి కూడా సమావేశాలు జరుగుతున్నాయి.
కాబట్టి రాహుల్ వ్యక్తిగతంగా ఎంత దూకుడుగా కనిపించినా, ఆ దూకుడును మొత్తం ప్రతిపక్షానికి ఉపయోగపడే రాజకీయ వ్యూహంగా మార్చగలరా అన్నది అసలు పరీక్ష.

మరో పెద్ద అంశం—కులగణన

రాహుల్, కాంగ్రెస్ అధ్యక్షుడు మల్లికార్జున ఖర్గే తాజాగా 2027 జనగణనలో కులాల లెక్కింపుకు సంబంధించిన ప్రశ్నావళిపై కూడా ప్రధాని మోదీకి లేఖ రాశారు. ప్రస్తుత విధానం OBC జనాభాను సరిగ్గా లెక్కించలేకపోవచ్చని వారు అభ్యంతరం వ్యక్తం చేశారు.
ఇది సాధారణ పరిపాలనా అంశంలా కనిపించినా రాజకీయంగా చాలా పెద్దది.
కులగణన అంటే కేవలం సంఖ్యలు సేకరించడం కాదు. రిజర్వేషన్లు, సామాజిక న్యాయం, ప్రభుత్వ పథకాలు, రాజకీయ ప్రాతినిధ్యం—చాలా విషయాలు దానితో ముడిపడి ఉంటాయి.
అందుకే రాహుల్ ఈ అంశాన్ని కూడా ప్రభుత్వంపై రాజకీయ ఒత్తిడి పెంచడానికి ఉపయోగిస్తున్నారు.

మరి ఇది నిజంగా ‘కొత్త రాహుల్’నా?

పూర్తిగా కొత్త అని చెప్పడం తొందరపాటు. కానీ ఆయన రాజకీయ ప్రవర్తనలో మార్పు మాత్రం కనిపిస్తోంది.
భారత్ జోడో యాత్రల సమయంలో రాహుల్ ప్రజల మధ్య ఎక్కువగా కనిపించారు. ఇప్పుడు ఆ అనుభవాన్ని పార్లమెంట్ రాజకీయాలతో, యువత సమస్యలతో, ప్రత్యక్ష నిరసనలతో కలపాలని చూస్తున్నట్టు ఉంది.
ముఖ్యంగా సమస్య ఉన్న చోటికి వెళ్లడం ఆయన ప్రస్తుత రాజకీయ శైలిలో ఎక్కువగా కనిపిస్తోంది.
మోదీ ప్రభుత్వానికి ఇది ఎంత పెద్ద ఇబ్బందిగా మారుతుందన్నది మాత్రం మరో ప్రశ్న.
ఎందుకంటే ఎన్నికలు ఇంకా దూరంలో ఉన్నప్పుడు పార్లమెంట్‌లో చేసే హంగామా కంటే, ఆ హంగామాను ప్రజల జీవితాల్లోని సమస్యలతో అనుసంధానం చేయగలగడం ముఖ్యం.

రాహుల్ గాంధీ ఇప్పుడు అదే ప్రయత్నం చేస్తున్నారనిపిస్తోంది.
ప్రభుత్వాన్ని కేవలం పార్లమెంట్‌లో ప్రశ్నించడం కాదు… ప్రభుత్వం సమాధానం చెప్పాల్సిన పరిస్థితిని ప్రజల మధ్య కూడా సృష్టించడం.
అదే ఆయన కొత్త వ్యూహం అయితే, దాని అసలు ఫలితం వచ్చే ఎన్నికల సమయంలోనే తెలుస్తుంది. అప్పటివరకు రాహుల్ గాంధీ ఈ దూకుడును ఎంతకాలం కొనసాగిస్తారు, యువతతో ఏర్పడుతున్న అనుబంధాన్ని ఓట్లుగా మార్చగలరా, ముఖ్యంగా ఇతర ప్రతిపక్ష పార్టీలను తనతో పాటు నడిపించగలరా అన్నదే చూడాలి.
మోదీని ఇరుకున పెట్టడం ఒక లక్ష్యం కావచ్చు. కానీ ఆ లక్ష్యాన్ని సాధించడానికి రాహుల్ తనను తాను ఒక కొత్త రాజకీయ శైలిలోకి మార్చుకుంటున్నారా? అన్నదే ఇప్పుడు అసలు చర్చ.

click here to read more

click here to read ఉద్యోగం రాకపోతే… ఓటు ఎటు?

RahulGandhiStrategy21RahulGandhiStrategy21RahulGandhiStrategy21RahulGandhiStrategy21RahulGandhiStrategy21