Student Drug Abuse 10 పదో తరగతి చదివే పిల్లల చేతుల్లోకి మత్తు పదార్థాలు ఎలా చేరుతున్నాయి?

Student Drug Abuse 10 కేసుల్లో కనిపించే సంఖ్య కంటే, వ్యవస్థకు కనిపించని సంఖ్య ఎంత?

తెలంగాణలోని నల్గొండ జిల్లాలో ఓ ప్రైవేట్‌ పాఠశాల ప్రిన్సిపల్‌ హత్య కేసులో అదే పాఠశాలలో చదువుతున్న పదో తరగతి విద్యార్థులపై పోలీసులు కేసు నమోదు చేసి అరెస్టు చేసిన ఘటన ఇటీవల తీవ్ర సంచలనం సృష్టించింది. ఆగస్టు 12న ప్రిన్సిపల్‌ కె. రూపారెడ్డి మృతదేహం లభించగా, దర్యాప్తులో ఇద్దరు పదో తరగతి విద్యార్థులను పోలీసులు అదుపులోకి తీసుకున్నారు. పోలీసుల ప్రకారం హత్య వెనుక డబ్బు, ఖరీదైన జీవనశైలి వంటి అంశాలు ఉన్నట్లు దర్యాప్తులో వెల్లడైంది.

ఇక్కడ ఒక విషయాన్ని మాత్రం స్పష్టంగా చెప్పాలి. ఈ హత్యకు గంజాయి వ్యసనమే ప్రత్యక్ష కారణమని ఇప్పటివరకు నిర్ధారిత సమాచారం లేదు. అందువల్ల ఒక నేరాన్ని గంజాయి వినియోగంతో నేరుగా ముడిపెట్టడం సరికాదు. కానీ ఈ ఘటన మన ముందుకు తెచ్చిన అసలు ప్రశ్న మాత్రం మరింత పెద్దది—పదో తరగతి చదివే పిల్లల చేతుల్లోకి మత్తు పదార్థాలు, నేర సంస్కృతి, సులభంగా డబ్బు సంపాదించాలనే ఆలోచనలు ఎలా చేరుతున్నాయి?

ఇది ఒక్క పాఠశాల సమస్య కాదు. ఇది ఒక్క తల్లిదండ్రుల సమస్య కాదు. ఇది ఒక్క పోలీసుల సమస్య కూడా కాదు. పిల్లల చుట్టూ ఉన్న మొత్తం వ్యవస్థకు ఇది ఒక హెచ్చరిక.

తరగతి గదిలో పుస్తకం ఉండాలి.. మత్తు పదార్థం కాదు

పదో తరగతి అంటే ఒక పిల్లవాడి జీవితంలో కీలకమైన దశ. పరీక్షలు, భవిష్యత్తు, ఉన్నత చదువులు, కెరీర్‌… ఇవే అతని ఆలోచనల్లో ఉండాలి. కానీ అదే వయసులో ఒక విద్యార్థి గంజాయి లేదా ఇతర మత్తు పదార్థాల వైపు వెళ్లడం మొదలుపెడితే అది కేవలం అతని వ్యక్తిగత నిర్ణయంగా చూడలేం.

భారతదేశంలో పిల్లలు, కిశోరుల్లో మత్తు పదార్థాల వినియోగం ఒక ప్రజారోగ్య సమస్యగా మారుతోందని పరిశోధనలు చెబుతున్నాయి. 2025లో ప్రచురితమైన దేశవ్యాప్త పాఠశాల విద్యార్థుల అధ్యయనంలో గత ఏడాదిలో ఏదో ఒక సైకోయాక్టివ్‌ పదార్థాన్ని ఉపయోగించినట్లు 10.3 శాతం మంది విద్యార్థులు తెలిపారు; అందులో క్యానబిస్‌ వినియోగం 2 శాతంగా నమోదైంది. పాఠశాల స్థాయిలోనే విస్తృతమైన నిరోధక చర్యలు అవసరమని పరిశోధకులు సూచించారు.

అంటే సమస్యను “మన పిల్లలు అలా చేయరు” అని తేలిగ్గా కొట్టిపారేయడానికి వీల్లేదు.

మరి ఆ మత్తు… పిల్లల చేతికి ఎలా చేరుతోంది ?

ఇదే అసలు ప్రశ్న. ఒక పిల్లవాడు గంజాయి తీసుకుంటున్నాడనుకుందాం. అతనికి అది ఎక్కడి నుంచి వచ్చింది? ఎవరు ఇచ్చారు? ఎవరు విక్రయించారు? పాఠశాల చుట్టుపక్కల ఎవరు తిరుగుతున్నారు? సోషల్‌ మీడియాలో ఎవరితో మాట్లాడుతున్నాడు? అతని స్నేహితుల వర్గం ఎలా ఉంది?

ఈ ప్రశ్నలకు సమాధానాలు వెతకకుండా కేవలం విద్యార్థిని పట్టుకుని మందలించడం ద్వారా సమస్య పూర్తిగా పరిష్కారం కాదు.

తెలంగాణలో గతంలోనూ విద్యార్థులు, యువతకు సంబంధించిన మాదకద్రవ్య కేసులు వెలుగులోకి వచ్చాయి. 2026 జనవరి 1 నుంచి జూన్‌ 11 వరకు రాష్ట్రంలోని విద్యాసంస్థలకు చెందిన 204 మంది విద్యార్థులపై NDPS కేసులు నమోదైనట్లు అధికారిక సమాచారాన్ని ఉటంకిస్తూ ది న్యూ ఇండియన్‌ ఎక్స్‌ప్రెస్‌ నివేదించింది. అయితే పట్టుబడిన ప్రతి విద్యార్థిపైనా కేసు నమోదు కాకపోవచ్చని కూడా ఆ నివేదిక పేర్కొంది.

ఇది చిన్న సంఖ్య కాదు. అంతకంటే ముఖ్యంగా—కేసుల్లో కనిపించే సంఖ్య కంటే, వ్యవస్థకు కనిపించని సంఖ్య ఎంత? అన్నదే ఆలోచించాల్సిన విషయం.

తల్లిదండ్రుల తప్పా? టీచర్ల తప్పా?

పిల్లవాడు మత్తుకు బానిసైతే వెంటనే “తల్లిదండ్రులు సరిగా పెంచలేదు” అని చెప్పడం సులభం. “స్కూల్‌ వాళ్లు పట్టించుకోలేదు” అనడం కూడా సులభమే. “పోలీసులు చర్యలు తీసుకోవాలి” అనడం ఇంకా సులభం. కానీ వాస్తవం అంత సులభం కాదు. పిల్లల ప్రవర్తనలో అకస్మాత్తుగా మార్పు రావడం, చదువుపై ఆసక్తి తగ్గడం, కొత్త స్నేహితులను రహస్యంగా కలవడం, డబ్బు కోసం ఒత్తిడి చేయడం, ఇంట్లో వస్తువులు కనిపించకుండా పోవడం, మానసికంగా చిరాకు పెరగడం వంటి సంకేతాలను తల్లిదండ్రులు గమనించాలి. అదే సమయంలో పాఠశాలలు కూడా “పరీక్షలు బాగా రాయిస్తున్నామా?” అనే ప్రశ్నతో పాటు “పిల్లలు సురక్షితంగా ఉన్నారా?” అని అడగాల్సిన సమయం వచ్చింది.

స్కూల్‌ గేటు దాటితే బాధ్యత ముగిసినట్టేనా?

ఒక విద్యార్థి ఉదయం ఇంటి నుంచి బయలుదేరి స్కూల్‌ గేటు దాటుతాడు. అక్కడి నుంచి కొన్ని గంటలు అతను పాఠశాల బాధ్యతలో ఉంటాడు. అయితే స్కూల్‌ గేటు బయట ఏం జరుగుతోంది? పాఠశాల చుట్టూ ఉన్న దుకాణాలు, ఖాళీ ప్రదేశాలు, టీ స్టాళ్లు, సోషల్‌ మీడియా పరిచయాలు, రహస్యంగా జరిగే సరఫరాలు—వీటిపై నిఘా ఎవరిది? గతంలో హైదరాబాద్‌లోనే పాఠశాలలు, కళాశాలల విద్యార్థుల్లో మాదకద్రవ్య వినియోగంపై అధికారులు దృష్టి పెట్టిన సందర్భాలు ఉన్నాయి. కొన్ని సందర్భాల్లో పాఠశాలలు, కళాశాలల చుట్టూ డ్రగ్స్‌ విక్రయిస్తున్న వారిపై నిఘా పెట్టాలని, విద్యార్థుల ప్రవర్తనను గమనించాలని సూచనలు కూడా ఇచ్చారు. అంటే సమస్య కొత్తది కాదు. కానీ పిల్లల వయసు తగ్గుతూ ఉంటే మాత్రం ప్రమాదం మరింత పెద్దది.

పిల్లవాడు నేరస్థుడిగా పుడతాడా?

అసలు కాదు. ఒక పదో తరగతి విద్యార్థి ఇంత తీవ్రమైన నేరానికి పాల్పడ్డాడంటే అతన్ని కేవలం “చెడ్డ పిల్లవాడు” అని ముద్ర వేసి కథ ముగించలేం. అతని చుట్టూ ఏం జరిగింది? అతనికి ఏం కావాలనిపించింది? డబ్బు విలువను ఎలా అర్థం చేసుకున్నాడు? సినిమాలు, సోషల్‌ మీడియా, స్నేహితుల ప్రభావం ఎంత? కుటుంబంలో అతనితో మాట్లాడేవారు ఉన్నారా? స్కూల్లో అతని ప్రవర్తనను ఎవరైనా గమనించారా? అతనికి మానసిక సహాయం అవసరమైందా? ఇలాంటి ప్రశ్నలు కూడా అడగాలి. ఎందుకంటే నేరం జరిగిన తర్వాత శిక్షించడం కంటే, నేరం జరిగే ముందు ఒక పిల్లవాడిని ఆపడం సమాజానికి ఎంతో గొప్ప విజయం.

మత్తు పదార్థాలపై పోరాటం పోలీసులతోనే సాధ్యమా?

పోలీసులు సరఫరాదారులను పట్టుకోవాలి. డ్రగ్‌ నెట్‌వర్క్‌ను ఛేదించాలి. పాఠశాలలు, కళాశాలల పరిసరాల్లో నిఘా పెంచాలి. కానీ అంతటితో సమస్య పరిష్కారం కాదు. పిల్లలకు మత్తు పదార్థాల ప్రభావం గురించి భయపెట్టకుండా, నిజం చెప్పాలి. తల్లిదండ్రులకు సంకేతాలను గుర్తించేలా అవగాహన కల్పించాలి. పాఠశాలల్లో కౌన్సెలింగ్‌ వ్యవస్థను బలోపేతం చేయాలి. అవసరమైన పిల్లలకు చికిత్స, పునరావాస సహాయం అందాలి. కేంద్ర ప్రభుత్వం కూడా మాదకద్రవ్యాల దుష్ప్రభావాలపై యువత, పాఠశాలలు, ఉన్నత విద్యాసంస్థల్లో అవగాహన పెంచేందుకు నషా ముక్త్‌ భారత్‌ అభియాన్‌ వంటి కార్యక్రమాలను అమలు చేస్తోంది. అంటే పరిష్కారం ఒకటే కాదు. పోలీసింగ్‌ + పర్యవేక్షణ + తల్లిదండ్రుల శ్రద్ధ + పాఠశాల కౌన్సెలింగ్‌ + చికిత్స + అవగాహన—అన్నీ కలిసి పనిచేయాలి. అసలు “పాపం” ఎవరిది?

ఇదే ఈ ఘటన మన ముందు పెట్టిన కఠినమైన ప్రశ్న. పిల్లవాడి చేతిలో మత్తు పదార్థం కనిపించినప్పుడు అతని తప్పు కనిపిస్తుంది. కానీ ఆ మత్తు అతని చేతికి చేరేంత వరకు కనిపించని ఎన్నో చేతులు ఉండవచ్చు. అమ్మానాన్నలు పిల్లలతో మాట్లాడటానికి సమయం కేటాయించకపోవడం ఒక లోపం కావచ్చు.
పాఠశాల పిల్లల ప్రవర్తనను గమనించకపోవడం మరో లోపం కావచ్చు. సమాజం అనుమానాస్పద కదలికలను పట్టించుకోకపోవడం మరో లోపం కావచ్చు.
మాదకద్రవ్యాల సరఫరా వ్యవస్థను అడ్డుకోలేకపోవడం వ్యవస్థ వైఫల్యం కావచ్చు. కానీ వీటిలో ఏ ఒక్కదానినీ మాత్రమే కారణంగా చూపడం సరైంది కాదు. ఒక పిల్లవాడు తప్పు చేస్తే అతనిపై చట్టపరమైన చర్య అవసరమే. అదే సమయంలో అతన్ని ఆ దారిలోకి నడిపించిన వాతావరణాన్ని కూడా పరిశీలించాలి. ఎందుకంటే ఈ రోజు స్కూల్‌ బ్యాగ్‌లో పుస్తకాల స్థానంలో మత్తు పదార్థం చేరితే… రేపు అదే చేతిలో ఆయుధం ఎందుకు ఉండకూడదు? ఈ రోజు “ఒక్కసారి ప్రయత్నించు” అనే మాట వినిపిస్తే… రేపు “త్వరగా డబ్బు సంపాదించాలి” అనే ఆలోచన ఎందుకు రాకూడదు?

నల్గొండ ఘటనలో పోలీసులు వెల్లడించిన వివరాలు డబ్బు, ఖరీదైన జీవనశైలి వంటి అంశాల వైపు దర్యాప్తును చూపిస్తున్నాయి; గంజాయి వ్యసనం హత్యకు కారణమని నిర్ధారించడానికి ప్రస్తుతం ఆధారం లేదు. అందుకే ఈ ఘటనను కేవలం ఒక దారుణ హత్యగా చూసి మరుసటి వార్తకు వెళ్లిపోతే అసలు పాఠాన్ని కోల్పోతాం. విద్యార్థి చేతిలో పుస్తకం ఉండాలి. కల ఉండాలి. నైపుణ్యం ఉండాలి. ప్రశ్నించే ధైర్యం ఉండాలి.
భవిష్యత్తుపై ఆశ ఉండాలి. మత్తు పదార్థం కాదు. ఒక పిల్లవాడిని కాపాడటం అంటే కేవలం ఒక కుటుంబాన్ని కాపాడటం కాదు. రేపటి సమాజాన్ని కాపాడటం. అందుకే ఇప్పుడు అడగాల్సిన ప్రశ్న—

విద్యావనంలో గంజాయి మొక్కలు మొలిచాయా?

అలా అయితే వాటిని ఎవరు నాటారు అన్నదానికంటే ముందు…మనం ఇంతకాలం ఎందుకు గమనించలేదు? అదే ప్రశ్నకు సమాధానం వెతకాల్సిన సమయం ఇది.

click here to read more

click here tor భక్తి ఉండాలి.. కానీ వైద్యాన్ని నిర్లక్ష్యం చేయొద్దు!

Student Drug Abuse 10 Student Drug Abuse 10