సాహిత్యం

-సంగనభట్ల చిన్న రామకిష్టయ్య నరసింహపురం లో దానయ్య అనే ఒక గొప్ప ధనవంతుడు ఉండేవాడు . అతడు పేదవారికి సాయం చేసేవాడు. అతని సాయం పొందిన వారిలో శరభయ్య కూడా ఒకడు . ఆ శరభయ్య దానయ్య చేసిన సాయాన్ని మరిచి నలుగురు ఎదుట అతనిని ఎగతాళి చేస్తూ మాట్లాడాడు. ఈ సంగతి ఎవరో విని

–కొత్తపల్లి ఉదయబాబు అరుణకిరణం కనురెప్పను స్పృశించినంతనేరెండోవైపునీడలు అదృశ్యమైన స్పర్శ.నిద్రలోకి జారుకుంటున్నంతలోనేనిజాలను దాచుకున్న నీడలన్నీమస్థిష్కపు సీసాలో మెలికలపాముల్లా తిరుగుతూ. మనిషిని ముందువైపునుంచి చూడటంకంటేరెండోవైపు అన్వేషణలో చీకటికోణాలునిస్సిగ్గుగా నిర్భయంగా నగ్నంగా సంచరిస్తాయి.సూటిగచూసే పగటి పదునుచూపుల్లోనే ఏదో కసి..దౌర్జన్యంగా అయినా ఆక్రమించి దోచేయాలని…ఆ వికృతవాంఛ తీరిపోతే ఒక వికృత సంతృప్తి. ముందువైపునుంచి విసిరే వలల ఎరలలోఆదమరపు నీడలు ఉలిక్కిపడతాయి.వేటగాడిచూపులెపుడూ రెండోవైపు నీడ పైనే.నిర్మల మానససరోవరంలో ఆశలనావలోభావిజీవితపు కలలసంపదలతో తేలేరసరమ్య ఛాయాచిత్రాల సోయగాల వన్నెలువాడి దృష్టికోణంలో ప్రతిఫలిస్తే చాలువాడి రెండోవైపు చిరునవ్వు పంజా విప్పేస్తుంది. లింగబేధం, సమాజస్థాయి వాడి కోణం కాదువాడి అరికాషుడి గడిపరిధిలోకి వస్తే చాలు.కాలంతీరిననీడలు